Category: ادبیات در همبستگی با خیزش ملی

و آن‌چه از جنگ به دست‌های تو می‌چسبد چیست؟ جز تَلی گناه و شعرِ ساعت دیواری که تا ابد درد خواهد زد...

با دهان‌هایی دوخته‌ به صف شده‌ایم و شهر دستکش پوشیده نبض‌مان را می‌گیرد تا مطمئن شود هنوز می‌شود...

رقـــصِ انـــدوه غم نه سایه نه زخم رشته‌ای از نیِ بریده بر لبِ باد غم را می‌توان کشید بر پوستِ شب...

در بدن‌هایی بودم که مُردند، من در تنی شکسته و زخمی که وتن را به دوش می‌کشید در تن‌به‌تنی که...

۱ تو کجایی؟ خبرت می‌کنم. پرنده مسافری ست بیم سقوط آسمان را تیره و تار کرده است من کجا بودم؟ ابرها...

  رویاهایمان را بی خداحافظی بدرقه کردیم به سمت خاک با شانه‌های شکسته دستانمان رابه آتش انداختیم...

1 درخت … به شاخه هایش می‌نازد گوزن …. به شاخ‌هایش من …، پژواک خسته‌ی کوه بز کوهی برایم شاخ شانه...

  1 نمی‌دانم چه زمان اتفاق افتاداما یک روزکودکی‌ماندر کوچه‌پس‌کوچه‌ها جا ماندو مابی‌اختیاربزرگ...

«کهنه سرباز» من پاشکسته فریادها را می شنوم فریاد کوچه فریاد خیابان فریاد پنجره ها پشت بام ها ذهنم...

  جستجو   دلبندم،در روزنامه هادر جستجوی نام تو بودم،نیافتم ات! در کیسه های سیاه خیره شدمدر آن هزار...

۱ “خطایی نابخشودنی” هر صبح با آفتاب بیدار نمی‌شویم، با خبری بیدار می‌شویم که وزنش از دیروز...

  طوفان غم تبر شد بر تاکِ مرده‌ی عشقصد دار جان علم شد بر خاکِ مرده‌ی عشق منصورها کجایند ،ضحاک‌ها...

  هزار توی خیال:ابرها در جیب‌های من آرام می‌چرخند، و خیابان‌ها، صدای گام‌های ناگفته را در حافظه‌ی...

  خطاب به خدا ای که گفتند نامت رحمان و رحیم استای که گفتند دست تو بر هر چیز قدیر استبگوچرا سکوت...

  ماه و ما ماه تو شاهد بودیبا چشم‌های خود شاهد بودیاز آن بالاچشم هایی را که با گلوله سربی دیگر...

  ۱ آزادی آزادی آزادی غول خیابانی!آی کاکل آتشانچشم ساچمه‌ایییک قلب سوراخبرگرد به میداندو پا...

  عمیق‌تر که می‌رومالفبای کلام پیچ بر می‌دارد و دیگر کسی راه به زبان‌ام نمی‌بَرَد حالا پنجره من...

  غم نمی‌ماند گلیم و پای فراتر زحد….نمی ماند !تمام می شود اندوه و …. بد نمی ماند وَ رود می رود...