Author: نفس موسوی

  آخر ندیدمت گم‌شدی عابران چشم‌هایت را می‌گریند وقتی خیالت آغوشِ خیابان را خیس می‌کند هنوز...

۱ از صبح هیچ‌چیز نیامده بود نه آفتاب، نه خبر، نه آن زنی که همیشه پشت پنجره می‌مُرد من چای را با...

  و شعر همین رفت‌وآمد‌ خاموش واژه‌هاست میان دو تن که شاید در خواب یکدیگر زندگی می‌کنند یکی در...

  از همان لحظهکه آسماندندان‌هایش را در گلوی زمین فرو کردمنبا قلب تبعیدی‌امبه خیابان‌های سرد پرتاب...