دو شعر از عابدین پاپی
۱
من همان آشنا که با غربتِ تجریش خوشآهنگام
آه چقدر دلم تنگشده برای تهرانِ پُر از سنگام!
هرچند خُرمِ شهرم ویرانشده است اما
خیلی برای کوچههای آبادم دلتنگام!
من آن حروفِ والی اما خوانده نمیشوم
ایوای که هرروز با کلمه و جمله در جنگام!
خواهم که پنجره¬ای از نقطه را برایتان بازکنم
خواهم کتاب شهر را بخوانم نگوئید بیفرهنگام!
یک روسری بیخیال را از سرِ پائیز خواهم برداشت
دانی که من با تمامِ وزِشِ بادها هماهنگام!
رو شد تمام ِ دستِ برگهای یقینِ درخت
گُل را ساده سُرودهام تا نگوئید زرنگام
یکمُشت بُغض از برفها را جا خواهم گذاشت
من با تمامِ بارشِ باران ها چه هم رنگام!
رنگ بهجای خوددوست من خواهم که بگویم
مثلِ زلالی رودخانههای فکر بیرنگام!
آرام از وابستگی شعر چه میدانی در غروب حرف
باور کنید مانندِ طلوعِ صبح خیلی گرانسنگام!
۲
آه انسان؟
حالم که خوب میشود
انگار حالِ تمامِ کلمات ِ دنیا خوب است
خوب است
شاید بدترین حالِ دشت هم خوب است
خوشترین حالِ کوه که استوار میرقصد
تمامِ گریههای خیابان حالشان خوب است
مثل آفتابی که حالش برای ماه خوب میشود
مثل رودخانهای که در کنارِ دریا زندگی میکند
و مانند برگهای پائیز که با صدای برف عاشق میشوند
بیا مثل بارانی عارف بیا
تا باهم موسیقی باد را جشن بگیریم
بیا نزدیک بیا
این روزها
تمام واژِگان بر گونهی درخت کلاغ پوشاند!
و عشق
تمامِ خودش را در آینهی شب تکثیر میکند!
من و تو
صمیمیتر از یک اندوه
در کنارِ تراژدی زمان قدم میزنیم
اینجا اندیشیدن به غم پُرمعناست
و تاکنون هیچکسی
رنگینکمانِ شادی را در آغوش نگرفته است
اینجا مردمانی که به کبوتر شلیک میکنند
معنای پرواز را نفهمیدهاند!
من از شعر هراسی ندارم
از شاعری هراس دارم که
گیسوانِ جمله را پژمرده میسُراید
و توای افقتر از خورشید
بگو ببینم
عقاب از کدام سو میوزد
که ستارگان غم ِپرواز ندارند!
۱۴۰۵ – کرج
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
عابدین پاپی متخلص به آرام (زادهی ۱ خرداد۱۳۵۰- خرم آباد)، شاعر، نویسنده، نظریهپرداز و منتقد ایرانی است. این نویسنده، فعالیت فرهنگی و ادبی و روزنامهنگاری خود را ابتدا در شهرستان کرج آغاز نمود و بعد از آن در دو حوزهی گفتوگو و مقالهنویسی فعالیت خود را با روزنامههای مردمسالاری، عزت، زمان، اطلاعات، آرمان، شهروند و… تا به امروز ادامه داده است.
او نوشتارهای زیادی را به رشتهی تحریر درآورده که میتوان در دایرهی نظر و اندیشهی ادبی و اجتماعی اشاره نمود. پاپی شاعری معناگرا با رویکردی اومانیسم است واعتقاد دارد که گفتمان شعر با تکرار معنا مواجه شده و نوشتارهای نثر آن بیشتر رئالیسم و ذهنیت گرایی است.
از عابدین پاپی تاکنون نوشتارهای زیادی در رسانههای خارجی و رسانههای مجازی ایران بهچاپ رسیده است. شمار نوشتارهای این نویسنده در حوزهی علوم انسانی به بیش از ۵۰۰ مقاله میرسد. فعالیتهای این منتقد ادبی و شاعر در ۶ حوزهی: گفتارنویسی- طنز- دیالوگ- ژورنالیستی- نثر و شعر و سخنرانی میباشد که تاکنون ۶۰ سخنرانی تصویری وصوتی ازاین نویسنده منتشرشده است.
عابدین پاپی نزدیک به ۳۰ عنوان کتاب شعر و شعر منتشرشده دارد. آثار نثر او نیز به ۲۵ عنوان کتاب و یادداشت میرسد.
آثاری از او مثل: «گفتاورد قلم »، «تا اندازهی واژهها مینویسم»، «نویسشهایی در لابه لای پیادهرو»، «گفتهها و گُفتوگوها»، «کلمات بدون نقطه حرف می زنند» و «فکرها» تجدید چاپ میشوند.
