یک شعر از نسرین محمدی

در پیچ زمان
معلقم
با خاطراتی پر از دیروز
و آرزوهایی
که بی‌گمان به فردا نمی‌رسند.

نفس زمین به شماره افتاده‌ست
و با دم و بازدم‌های پایانی
کیلومترها
مرا از خودم پرت می‌کند
اگر روزی
به بن‌بست رسیدی،
به ساعتت نگاه نکن
زمانی
نمانده‌ست برای زندگی

#نسرین_محمدے

• درباره نویسنده:
• از همین نویسنده:

نسرین محمدی

• یک شعر از نسرین محمدی
• شعری از نسرین محمدی با ترجمه‌‌ی انگلیسی آلا شریفیان
• یک شعر از نسرین محمدی
• سه شعر از نسرین محمدی