یک شعر از تقی جهانبخشی
Select Page
تقی جهانبخشی | ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ | 0
به کلمات خسته
چقدر بگویم
آزادی جغرافیا دارد
عشق
تاریخی بی انقضا !
این بار خواستی
به محدوده نگاهم
سری بزنی
چشمها را
روی شانه ی خیابانت
پریشان می کشم !
می خواهم در بلندگوترین اذان
ذکر دوستت دارمها را
چهچهه بزنم
و با تسبیح موهایت
دیگر رو به هیچ قبله ای جز تو
قنوتی
نخوانم …

