Author: تقی جهانبخشی

  به کلمات خسته چقدر بگویم آزادی جغرافیا دارد عشق تاریخی بی انقضا ! این بار خواستی به محدوده نگاهم...

  ۱ یلدا اگرچه ساعت شبچله نشین دستهای تنگ استثانیه های آغازویاردار لبخند انارنددر آغوش زمستانتا...

  اندوه کهنه‌اینشسته به پیشانی یاد‌!چون و چراهای کاشتهروی دیوارگلی نمی‌کنندزورمبه انتظار خود...

۱ بگذار ابرهای تماشاچی سایه شان از سر کم بشود اینجا شرجی جنوب با پوست و گوشت من همه‌ی فصل‌ها را...

1 خود را پشت سر می گذارم رویایی نمناک به خود شاخ و برگ می دهد آشفته خوابها چون مرگی بیصدا پا پس...