Author: آران طالبی

  کفتارها از در و دیوار خانه بالا می‌رفتند و در انتظارِ کودکانه‌ام خشمی کوچک دندانِ درد را...

  مثل نِشتاری که بر تن شقایق زخم می‌زند مغزش را شکافت شیره‌ی گل را کشید بر اسب مرادش نشست به سوی...

  شعر اول: مسموم شدم ثانیه از من در رفت در خون رگم سم‌زده‌ای پابرجاست مقتول شب از قافیه‌ای...