یک شعر از مجتبی رضایی
Select Page
مجتبی رضایی | ۲ آذر ۱۴۰۴ | 0
رستاخیزی مشکوک
صدای انزوای اندیشه ها را می شنوم
اینجا عشق
لابه لای سنگها و گورها لانه کرده
و مردگان دست در دست معشوقهی خویش
ابدیت را مزه میکنند
با هر بامداد
مرگی …
و با هر مرگی
عشقی …

