Author: معصومه داداش‌بهمنی

  بغلم پر بود از عشق و غزل که به ناگه غزل افتاد به خاک دست من بی رمق و کوتاه است تاب من در پی...

  سوزنم گم شده در انبار گاه به یقینم تو ربودی خیاط ای که بر پیکر جان جامه ها میدوزی جنس آن از...

  صبح من گمشده در بیشه ی شب سیب من در سبد وسوسه ها رو به تباهی رفته و در این باغ که در دست...

  ۱ کهن باغی، چو کویرکه درآن سروی آکنده ز اندوه باصدایی به عرض برهوتفریادکرد: چاره در مرگ من...

  ۱حرف ها را خوردیمو کام شیرینطعم تلخ خاموشی گرفتآه آنروز امیدفراموشی گرفتآه با آن طعم تلخدر چشم...