یک شعر از مجید سنجری
کَمَکِ آسمان و خشکیِ این روزگار ایران (با الهام از نبرد گرشاسب و پرنده غولپیکر «کَمَک») این...
Read More
Select Page
مجید سنجری | ۱۲ آذر ۱۴۰۴
کَمَکِ آسمان و خشکیِ این روزگار ایران (با الهام از نبرد گرشاسب و پرنده غولپیکر «کَمَک») این...
Read Moreمجید سنجری | ۶ آذر ۱۴۰۴
۱ به نامِ عدل، ولی در بندِ جورِ حاکمانیم ماز خاکِ خویش برآمد زخم، چون گِل در دهانیم ما به کامِ...
Read Moreمجید سنجری | ۷ مهر ۱۴۰۴
جستاری در «هیچ»؛ خوانش تطبیقی دو رباعی از بیژن ارژن و سینا سنجری من نیستی است در جهانی که منمیک...
Read Moreمجید سنجری | ۲ مهر ۱۴۰۴
در تقویم جان، روزی هست که با واژه روشن میشود؛ روزی که صدای شاعر در بطن خاک این سرزمین زاده شد و...
Read Moreمجید سنجری | ۳۱ شهریور ۱۴۰۴
ای آتشِ سوزنده، مسوزان وطنم رااین خاک هنرخیز سراپا محنم راهر گوشه از این خاک، مرا خاطرهای هستاز...
Read More