Author: فانوس بهادروند

  برای پخشان عزیزی   من پخشان گونه‌ای از شعرم به زبان مادری‌ام من زنی کُردام از تبار خونی‌گل‌ها...

  می‌خواستم چون سِهره‌ای باشم سینه سرخ وُ خوش آواز روی سپیداری بلند خانه داشته باشم و هر صبح با...

  بال در بال کبوتران در خلوت حیات دانه می چینند سِهره‌ی زرد گلویی می‌نوازد روی زیتون همسایه دورتر...

  روزها رفتند روزهای مهرگان هم تو هم نیامدی باران راه گم کرده استابرها غوطه می‌زننددر دود سیاه و...