Author: آرزو ملک‌کازرونیان

  با باد چرا رازِ خودم را گفتم؟دلخوش که حیاطِ قلبِ خود را رًفتماین‌بار که پایِ دلِ من بنشیندگویم...

  پاییزان در دفترِ عُمر، خواندم آدم‌ها راخط می‌زنم امشب همه‌‌یِ سَم‌ها رااز شوقِ وزیدنِ نسیمِ...

  دربند عمری‌ست که در بندِ خودت دربندیپیوسته به جان ربودنت پابندیاز دیدنِ سرزندگی‌ام پژمُردیای مرگ...