یک غزل از حسن جهانی
از داغ لالهها نه که فارغ نمیشویم هرگز شبیه آدمِ سابق نمیشویم از ما نپرس این همه پروانگی چرا ؟...
Select Page
حسن جهانی | ۲۳ تیر ۱۴۰۵
از داغ لالهها نه که فارغ نمیشویم هرگز شبیه آدمِ سابق نمیشویم از ما نپرس این همه پروانگی چرا ؟...
حسن جهانی | ۱ دی ۱۴۰۴
دل فرا زمینی من سال ها ضرر کردیمبه این زمین پر از تیرگی سفر کردیم ؟برای آفتابِ بدونِ زوال...
حسن جهانی | ۹ آبان ۱۴۰۴
حالا نشسته با چمدان های بسته اشبغضی نهفته در پسِ لبخندِ خسته اشبا کوله ای لوازمِ غربت ، دو تا...
