Author: مهرنوش مستحقان‌زاده

  روبروی آینه‌ی تمام قدی که تنهایی قدکشیده‌ام را بدرقه می‌کند‌، ایستاده‌ام درست لحظه‌ی خداحافظی که...

  کمی دیرتر بیا تا شب ترانه‌ی بلندش را، بسراید در انعکاس هاله‌ای از ماه، زنجره‌ها‌،...

  عشق، شبیه کبوتری که آزادی را تقلا می‌‌کند،تن پر تنِشش رابه تن تنهایی تلمبار شدهدر شعاع...

  از خرمالوهای خون دل خورده ایکه سوگلی پاییز بودند و مثل تبعیدی هادر فروغ صبحی بی ادعامفقود شدند...

  سوسوی نگاهت رادر قندیل رویا می گذارمخواب از سر شب می پَردومن مهتاب را توشه می کنم ، برای زمستانی...