Author: ابوالفضل حکیمی

  ۱ از فرمانش بر دریا تا ناپیدا به صف غول پیکر می خواهم تو را غول پیکر از پر آشوب می آید به...

  جادویی‌اش را با کورسو می برم به بلعیدن باد جای زخمش طبلت را می‌دوزم به چراغ می‌خشکاند و...

  باید از طریق صداپشت دری کامیاب ِ تصویراهمیت گوشِ ذهن رابی ارتباطیا دست کم به لهجهو قالب بی خبراز...

  ۱ در احوالممرگ با سیب ها رفته اند سربازیپشت سر سرایت می آیمفضادود آمادگاهدخالت نمی کنم در...

۱ آسمان از چندان دور می آید از سنگواره می آیی به خودم که می آیم خیال ِ پرواز را بن بستم در سطحِ...