یک شعر از نازنین رحیمی
خراش مداوم موتور بر خیالم
لابه لای خانههای نیاوران
که ارثیهی همسر ناصرالدین شاه بود
با سردر (و انّ یکاد…) که ارثیه دیگر شد
برای دیگری…
دبیرستان دخترانهی- عفت – را کشف کردم
با شعاردیواری
نمی دانم زندگی که آزادیاش پاک شده
با کدام باران
باز هم نمیدانم؟!
صدای خبر
خراش خیال …
خودسوزی جوانی در اهواز….
و این جا تهران است
#نازنین_رحیمی
- درباره نویسنده:
- از همین نویسنده:
